Kumdan Kaleler

image
Çocukların en sevdiği şeydir sahilde kumdan kaleler yapmak. Bir dalga gelip yıksa bile aynı azimle tekrar yaparlar. Dalgalarla kavga etmezler. Kabul ederler. Enerjilerini tekrar kale yapmaya harcarlar bunun yerine. Zaman geçip büyüdükçe bu çocuksu motivasyonunu kaybetmeye başlar. Kimi zaman bütün dünyayı kalelerini yıkmaya çalışan dalga olarak görür. Hepsiyle savaşmaya çalışır. Tek başına hisseder kendini. Bazense yardım etmek isteyenleri red eder. Elini tutmak isteyenlerden kaçar. Oysa unutmuştur ki kaleler beraber yapılınca daha güçlüdür. Elele daha kolay kurulur yıkılanlar yeniden. Çocukken yaşadığı herşey mümkün hissi terk etmiştir. Aslında sadece yaşananlardan dolayı bir yerlere saklanmıştır. Yapmak yerine mücadele etmeye harcar enerjisini. Oysa sürekli dalgalarla mücadele yorar insanı. Enerjisini umudunu tüketir. Cesaretini kırar. Yeniden başlama motivasyonun temel kaynağı bence dalgaları kabul etmekten başlar. Her bir yıkılan kaleyi daha iyisini yapma fırsatı olarak görmekle beslenir. Mükkemmel olmaya gerek yok. Tek başına her şeyin üstesinden gelmeye çalışmaya gerek yok. Yardımları sevgiyle kabul etmeli ve hatta gerekiyorsa talep etmekten çekinmemeli. Unutmayın ki siz ihtiyaçlarınızı söylemezseniz insanlar sizin neye ihtiyacınız olduğunu bilemezler. Çocuklara bakın annelerine ne istediklerini hiç çekinmeden söylerler. Sevgi istiyorlarsa bunu talep ederler. Çocuk olmasanızda talep etmekten çekinmeyin. Kumdan kalelerinizi dalgalara karşı savunmaya enerjinizini harcayağınıza yenilerini yapmaya ve yapmanın kendisinden keyif almaya odaklanın.


Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir